Kippevel bij 35 graden.
Het belooft een zinderende dag te worden. De dag van Monument Valley. Na het diner van gisteren, waar de groep zo uitgelaten de volledige buitenplaats overnam en waar Pieter voor de zesde keer die dag werd toegezongen. Op het laatst zelfs door onze bevallige serveerster. Na die avond, die nog n stukje doorging in de nacht. Al vroeg in de ochtend een bak koffie, het vierde deel van Dvoraks 9e symphonies “from the new world”, hoe toepasselijk, maakten we ons op om rond 8.15 uur naar onze ontbijtplek te rijden. We weten inmiddels dat er altijd gezocht wordt naar unieke locaties. Nou… dit was er weer 1. Een fantastische plek met n heerlijk ontbijt en zowaar n fatsoenlijke bak koffie. De kokkin kwam ons nog even groeten. Haar ouders waren vanuit Arnhem geëmigreerd in de jaren 50.
Ondanks een gedegen briefing van Pierre was de helft alweer vergeten dat er nog iets cultureels op de planning stond. Oeps. Na 3 miles alweer aangekomen bij Bluff Fort De plek die de Mormonen eind vd 19e eeuw hebben gesticht. Een indrukwekkende plek. Wat hebben die mensen doorstaan. Nee. Dan wij. Dankzij onze best-Engels sprekende reisgenote, een heerlijk ijsje gekregen. Achttien ijsjes in pakweg n half uur. Het geld stroomt daar binnen.
Inmiddels was de 30 graden al bereikt. Goed ingesmeerd. T shirt is voldoende. Utah en Arizona hebben geen helmplicht en daar maakten een paar van ons weer gebruik van.
Op naar Monument Valley. Als je er nog nooit geweest bent wordt je totaal overdonderd door de iconische beelden van MV. Hier draafde John Wayne door de bergen en verdedigden de Navajo’s hun land. Dit is echt kippevel bij 35 graden. Ik heb veel gelezen over dit trotse volk en het (alweer) emotioneerde mij om te rijden in hun land in delen van Arizona en Utah. Er zijn er nog ongeveer 400.000 van dit volk. Zij leven van toerisme en kunsthandel. Ooit vanuit Azië via Canada op deze plek terecht gekomen. Ik vond het heel bijzonder. Een echt hoogtepunt in deze reis. Weer geweldige foto’s zijn er gemaakt. En weer kunnen deze niet het hele verhaal vertellen. De emotie gaat onder je huid zitten en gaat daar niet meer weg. Een mooie die we straks met elkaar afsluiten bij de plaatselijke Mexicaan. Net n biertje. En nu nog een uurtje slapen.











Reacties
Een reactie posten